Bazen bir şeyin olmasını çok ister ve bütün enerjimizi harcayabiliriz.

Görevde yükselme sınavına hazırlanıyordum. Bir kaza sonucunda, kolum alçıya alındı.

Sınava doğru düzgün hazırlanamadım. O da yetmezmiş gibi sınav günü kimliğimi düşürmüşüm. Zar zor sınava yetişip, girebildim.

Bunca zorluğa rağmen yüzde yetmiş beşlik başarı gösterdim. Ama hedeflediğim başarıya ulaşamadım.

Elimden gelenin fazlasını yapmama rağmen olmadı.

Sonra düşündüm, eş dostla konuşup, içimi döktüm.

“Olanda da olmayanda da bir hayır vardır.”

“Belki daha iyisi olacaktır.”

“Zamanın ne getireceği bilinmez.” dediler.

Böylelikle teselli buldum.

Yaşamda bir denge vardır. Olmasını istediğimiz her ne ise henüz zamanı gelmemiş olabilir.

Bir şeyleri zorladıkça olacağı varsa da olmayabilir. Bazen yaşam ağırlaşır her şey üst üste gelir. Dayanma gücümüz zorlaşır.

İşte o nokta da bırakmayı bilmek gerekebilir.

Teslimiyet göstermek, kabullenmek kişiyi rahatlatır. Elinden geleni yaptıktan sonra olana rıza göstermek iyileştirir.

Önce direnip, çalışıp, emek verdikten sonra teslimiyet anlamlıdır.

Yoksa hiçbir şey yapmadan, körü körüne beklenti acizliktir ve de tembelliktir.

Sınava hiç çalışmadan girip, başarı beklenmemelidir. Başarı tesadüf değildir.

Başarı gösterenlerin yaşamına baktığımızda ortada ciddi bir emek vardır. Pes etmeden tekrar tekrar denemeler vardır.

Edison on bin başarısız denemeden sonra dünyayı aydınlatan teknolojiyi icat eder.

Tarihin en çok satan yazarı Rowling, Harry Potter’ı gönderdiği on üçüncü yayınevine, bastırmayı başarır.

Ayfer Tunç’un kitapları uzun yıllar beklediği ilgiyi görmez. Ama o yazmaya devam eder. Günümüzde ise en çok okunan yazarlardandır.

Oğuz Atay, hayattayken eserleri pek ilgi görmez. Yazar pes etmeyip yazmaya devam eder. Bugün, Tutunamayanlar kült romanlardandır.

Başarıya giden yolda hayal kırıklıkları, umutsuzluklar olabilir. Önemli olan yeniden denemek, vaz geçmemektir. Kazananlar vazgeçmeyenlerdir.

Yorulduğunda, tükendiğinde en iyi ilaç zamandır. Zamanla güç toparlanır ve yaşama devam edilir.

Babam hep şöyle derdi:

“Hayat mücadele etmektir.” Öyle değil midir?

Okulum bitsin iş bulayım. İş bulunca, evlenip yuva kurayım. Başımı sokacak bir evim olsun böylece kiradan kurtulayım…

Bitmez hayalleri, sonu gelmez istekleri elde etmek için mücadele eder dururuz. Ta ki yaşam sona erinceye kadar.

Yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkar, pes etmeden mücadele ederiz.

Ne zaman mücadeleyi bırakırız işte o zaman yaşamın anlamı kalmaz olur.

MUAZZEZ TOĞRUL